تصاویر و دیاگرام‌های مربوط به پروژه:

این پروژه در شهرضا، از شهرهای تاریخی حوالی اصفهان، واقع شده است. خانه در کوچه‌ای قدیمی قرار دارد که به باور ساکنان بومی و سنتی، قدمگاه خواجه خضر بوده و بیشتر به «کوچه‌ی خواجه خضر» شهرت دارد. در انتهای این کوچه، در کنار باغ‌ها، گنبدی ساده به رنگ سبز دیده می‌شود که اهالی محل آن را قدمگاه خواجه خضر می‌دانند. این عنصر ساده اما نمادین، سال‌هاست که هویت معنوی و تاریخی این گذر را حفظ کرده است. بافت مسکونی این منطقه علی‌رغم نوساز بودن، از کیفیت ساخت مطلوبی برخوردار نیست. اغلب خانه‌ها به دلیل محدودیت ارتفاع، تنها در یک طبقه با اضافه‌کردن نیم‌طبقه‌ای توسط مالک شکل گرفته‌اند؛ رویه‌ای که به ناهماهنگی بصری و عملکردی در بافت دامن زده است. در این پروژه با بازخوانی الگوی خانه‌ی کارفرما (که خود نمونه‌ای اصیل از معماری همان شهر بود)، حیاط مرکزی را به عنوان هسته اصلی طراحی بازتعریف کردیم. این حیاط، ضمن تداعی خاطره‌ی خانه‌ی قدیمی کارفرما، امکان نور، تهویه و تعامل درون‌گرا را برای ساکنین فراهم می‌آورد. برای هماهنگی با هویت بافت منطقه و ایجاد تداوم بصری، از آجر به عنوان مصالح غالب نما و محوطه استفاده شد. همچنین برای یادآوری حس و حال قدمگاه خواجه خضر و گنبد سبز انتهای کوچه، از رنگ سبز در برخی جزئیات پروژه (مانند چهارچوب‌ها، نرده‌ها یا المان‌های تزئینی) بهره بردیم. این انتخاب، پیوندی محترمانه و نامحسوس میان خانه جدید و باورهای کهن همسایگی برقرار می‌کند. ترکیب حیاط مرکزی خاطره‌انگیز، آجر بومی و نشانه‌هایی از رنگ سبز (به یادگار از گنبد قدمگاه)، در شرایطی که بافت موجود با بی‌کیفیتی و محدودیت ارتفاع دست‌وپنجه نرم می‌کند، توانسته خانه‌ای قابل ارجاع به معماری اصیل شهرضا، اما متناسب با نیاز امروز، خلق کند؛ خانه‌ای که روایتگر داستان‌های بافتی کهن باشد.

طراحی:آذین پیشوا